Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

"Ο δύσκολος δρόμος είν' ο πιο ασφαλής"

"Ο δύσκολος δρόμος είν' ο πιο ασφαλής"... Μια φράση βγαλμένη αβίαστα, πιθανόν συμβουλή από μεγαλύτερο ἠ σοφότερο.
Πόσο επίκαιρη και πόσο διαχρονική όμως, ε;
Μέσα σε μια περίοδο εντάσεων, κρίσεων κι αναζήτησης νοημάτων η φράση αναδεικνύει και πάλι το μέσο: "Ο δύσκολος δρόμος..."
Ο άνθρωπος μπορεί και πρέπει να παλεύει. Πρέπει και θέλει ν' αγωνίζεται.
Αυτός ο κρύφος μέσα μας αγωνιστής αναζητά την αλήθεια και τη δημιουργία.
Δεν είναι στη φυσή του "ο εύκολος δρόμος". Δεν μπορεί να δεχτεί χωρίς αγώνα την επιτυχία.
Δεν τη χαίρεται...
Δεν τη σέβεται...
Δεν την κατανοεί...
Αν το σώμα δεν κοπιάσει, αν η ψυχή δεν κινηθεί, αν το πνεύμα δεν ενώσει σώμα και ψυχή, τι θα γευτεί ο άνθρωπος;
Την δημιουργία;
Την αλήθεια;
Τι...;
Θα γευτεί την ύλη. Μόνο την ύλη κι ένα φευγαλέο αίσθημα πληρότητας κενό.
Τελικά το πρόβλημα στις σύγχρονες κοινωνίες δεν είναι η ύλη. Αυτή υπήρχε πάντα μαζί με τον άνθρωπο.
Το πρόβλημα είναι η ροπή του ανθρώπου προς αυτή. Και η διαστροφή του ως προς τη χρήση της.
Ρωτήστε τους παλαιότερους που ζούσαν στα χωριά... Εκείνους που βάδιζαν μια ζωή στο "δύσκολο δρόμο".
-Πως ήταν η ζωή σας στο χωριό;
Θ' απαντήσουν οι περισσότεροι:
-Ζούσαμε καλά και δεν μας έλειπε τίποτα. Είχαμε τα πάντα. Τις κότες μας, τον κήπο μας, το γάλα μας. Δύσκολα μεν, αλλά ζούσαμε καλά.
Προφανώς σκοπός των λίγων αυτών γραμμών δεν είναι οποιαδήποτε αφοριστική αποδόμηση αυτών που έχει καταφέρει ο άνθρωπος.
Απεναντίας, στηρίζει τον άνθρωπο που δημιούργησε κι αναζήτησε μέσα απ'τον "δύσκολο δρόμο". Στηρίζει αυτόν που δημιουργεί χωρίς να 'ναι υποτελής στην ύλη, αλλά ελεύθερος.
Άλλωστε τι μένει στον άνθρωπο στο τέλος;
Ένα οικόπεδο δύο επί ένα... Κι αυτό για τρία με τέσσερα χρόνια.
"Ο δύσκολος δρόμος είν' ο πιο ασφαλής", λοιπόν.
Οι υπόλοιποι είτε οδηγοὐν στη δυστυχία είτε στο "κελί 33".

Υ.Γ. Με αφορμή τη σύλληψη Λιάπη κι όσον ακούω καθημερινά

                                                                                                                   Α.Θ.Β

Δεν υπάρχουν σχόλια: